Gniewoszów (województwo mazowieckie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 51°28′27″N 21°48′44″E
- błąd 38 m
WD 51°28'27.01"N, 21°48'43.99"E
- błąd 1 m
Odległość 0 m
Gniewoszów
wieś
Ilustracja
Rynek w Gniewoszowie
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Powiat kozienicki
Gmina Gniewoszów
Liczba ludności (2011) 600[1][2]
Strefa numeracyjna 48
Kod pocztowy 26-920[3]
Tablice rejestracyjne WKZ
SIMC 0619981[4]
Położenie na mapie gminy Gniewoszów
Mapa konturowa gminy Gniewoszów, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Gniewoszów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej znajduje się punkt z opisem „Gniewoszów”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Gniewoszów”
Położenie na mapie powiatu kozienickiego
Mapa konturowa powiatu kozienickiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Gniewoszów”
Ziemia51°28′27″N 21°48′44″E/51,474167 21,812222

Gniewoszówwieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie kozienickim, w gminie Gniewoszów[4][5]. Siedziba gminy Gniewoszów oraz parafii Niepokalanego Serca Maryi. W latach 1693–1869 miejscowość posiadała prawa miejskie.

Miejscowość leży przy drodze wojewódzkiej nr 738, najbliższa stacja kolejowa znajduje się 10 km na północ w Bąkowcu na linii kolejowej Dęblin-Radom.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miasto założył podstoli sandomierski Jan Kazimierz Gniewosz w 1693 roku na gruncie wsi Oleksów[6]. Do 1954 roku siedziba gminy Sarnów. W latach 60. XX w. Gniewoszów połączono z miejscowością Granica. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa radomskiego.

Z Gniewoszowa pochodzi Stanisław Gogacz, polski polityk, prawnik, samorządowiec, senator IV, VII, VIII, IX i X kadencji.

Gniewoszów Rynek. Po lewej za drzewami widoczny kościół parafialny

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Gniewoszów w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2017-12-26] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2019-03-06].
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 315 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. Zofia Trawicka, Życie polityczne szlachty województwa sandomierskiego w drugiej połowie XVII w., [w:] Między monarchą a demokracją. Studia z dziejów Polski XV–XVIII wieku, red. A. Sucheni-Grabowska, A. Żaryn, Warszawa 1994, s. 318.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]