Kamionka (powiat lubartowski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kamionka
Herb
Herb Kamionki
Kaplica grobowa Zamoyskich na cmentarzu parafialnym (1890-93)
Kaplica grobowa Zamoyskich na cmentarzu parafialnym (1890-93)
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat lubartowski
Gmina Kamionka
Liczba ludności (2010) 1925[1]
Strefa numeracyjna (+48) 81
Kod pocztowy 21-132
Tablice rejestracyjne LLB
SIMC 0382480
Położenie na mapie gminy Kamionka
Mapa lokalizacyjna gminy Kamionka
Kamionka
Kamionka
Położenie na mapie powiatu lubartowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu lubartowskiego
Kamionka
Kamionka
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Kamionka
Kamionka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kamionka
Kamionka
Ziemia51°28′14″N 22°27′47″E/51,470556 22,463056

Kamionkadawne miasto, obecnie wieś w Polsce położona na Wysoczyźnie Lubartowskiej, w województwie lubelskim, w powiecie lubartowskim, w gminie Kamionka.

Prywatne miasto szlacheckie lokowane w latach 1450-1458[2], położone było w drugiej połowie XVI wieku w powiecie lubelskim w województwie lubelskim[3]. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa lubelskiego.

Miejscowość jest siedzibą gminy Kamionka.

Historia[edytuj]

Najstarsza zachowana pewna wzmianka o Kamionce (Camon'ka) pochodzi z 1415 roku.

W 1450 r. Jan z Oleśnicy za zgodą Kazimierza Jagiellończyka przekształcił system prawny miasta z prawa polskiego na niemieckie, co bardzo poprawiło sytuację ekonomiczną i prawną mieszkańców.

W 1656 r. Kamionka została splądrowana i spalona przez wojska szwedzkie. Wtedy straciła m.in. dawne przywileje królewskie. Jacek Michałowski – ówczesny właściciel, starosta krzepicki, przywilejem Jana Kazimierza z 1659 r. przywrócił miastu prawo magdeburskie. Nękające miasteczko epidemie zdziesiątkowały ludność, a pożary w 1806 i 1845 zniszczyły jego zabudowania. Powstanie styczniowe było dla miasta wielkim ciosem: wielu mieszkańców zginęło w bitwach i potyczkach, wielu innych aresztowano i wywieziono na Syberię.

13 stycznia 1870 r. pozbawiono Kamionkę praw miejskich[4]. Otrzymała status osady i stała się siedzibą gminy.

Atrakcje turystyczne[edytuj]

  • Kościół parafialny pod wezwaniem św. św. Piotra i Pawła — murowany kościół wzniesiony pod koniec XV w. lub początku XVI, najstarszy w powiecie lubartowskim, należy do najstarszych w województwie lubelskim. Zachował swoją gotycką bryłę, przez co na Lubelszczyźnie jest unikatem.
  • kaplica grobowa rodziny Weyssenhoffów z 1848
  • zabytkowe domy mieszkalne i budynki gospodarskie
  • cmentarz rzymskokatolicki: kaplica grobowa rodziny Zamoyskich z lat 1890-1893 oraz zabytkowe nagrobki
  • cmentarz żydowski
  • Kozłowiecki Park Krajobrazowy.


Osoby związane z Kamionką[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. GUS, Bank Danych Lokalnych
  2. Zenon Guldon, Jacek Wijaczka, Skupiska i gminy żydowskie w Polsce do końca XVI wieku, w: Czasy Nowożytne, 21, 2008, s. 157.
  3. Województwo lubelskie w drugiej połowie XVI wieku, Warszawa 1966, mapa
  4. Postanowienie z 19 (31) grudnia 1869, ogłoszone 1 (13 stycznia) 1870 (Dziennik Praw, rok 1869, tom 69, nr 239, str. 471)