Inowłódz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inowłódz
Herb
Herb Inowłodza
Kościół pw. św. Idziego
Kościół pw. św. Idziego
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat tomaszowski
Gmina Inowłódz
Liczba ludności (2006) 795
Strefa numeracyjna (+48) 44
Kod pocztowy 97-215
Tablice rejestracyjne ETM
SIMC 0540989
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Inowłódz
Inowłódz
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Inowłódz
Inowłódz
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Inowłódz
Inowłódz
Ziemia 51°31′37″N 20°13′17″E/51,526944 20,221389

Inowłódzwieś gminna w Polsce położona w Dolinie Białobrzeskiej, w województwie łódzkim, w powiecie tomaszowskim, w gminie Inowłódz.

Miasto królewskie w tenucie inowłodzkiej w powiecie brzezińskim województwa łęczyckiego w końcu XVI wieku[1]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.

Przez miejscowość przebiega droga krajowa nr 48 relacji Tomaszów MazowieckiKozieniceDęblinKock. Wieś jest siedzibą gminy Inowłódz.

Historia[edytuj]

 Osobny artykuł: Zamek w Inowłodzu.

Osada w miejscu obecnego Inowłodza istniała w X wieku. Inowłódz jest wzmiankowany w dokumencie z 1145, z którego wynika, że już wówczas istniał w miejscowości kościół (ob. kościół filialny pw. św. Idziego), ufundowany przez Władysława Hermana w 1086[2]. Prawa miejskie otrzymał w połowie XIV wieku od króla Kazimierza Wielkiego, wówczas to wzniesiono również zamek inowłodzki, mający bronić północnej granicy Małopolski oraz strzec brodu na rzece Pilicy[3].

Inowłódz pełnił wówczas funkcję ważnego grodu granicznego – usytuowany był na lewym brzegu Pilicy, jako centralny gród regionu, który określono mianem "cypla inowłodzkiego", pomiędzy północno-zachodnim Sandomierskim i Mazowszem Rawskim. Co do przynależności terytorialnej inowłodzkiego mediewiści są odmiennych zdań. Teza o przynależności do Mazowsza wydaje się prawdopodobna tylko dla okresu zmian w połowie XI w. Od połowy XII w. powstała zależność od stolicy łęczyckiej. Miejscowy zamek do połowy XVII wieku był rezydencją kasztelanii inowłodzkiej. W 1655 podczas potopu wojska Stefana Czarnieckiego pokonały w bitwie pod Inowłodzem wojska szwedzkie. Inowłódz aż do czasu rozbiorów był miastem królewskim. Prawa miejskie utracił w wyniku represji po powstaniu styczniowym w 1870. Niedługo potem nastąpił rozwój miejscowości, związany z odkryciem właściwości leczniczych wód mineralnych – źródła żelaziste, wapniowo-magnezowe, borowiny oraz miejscowego mikroklimatu. Podjęto próbę utworzenia uzdrowiska. Ponowny rozwój przerwała jednak I wojna światowa.

Inowłódz w filmie[edytuj]

Inowłódz i okolice służyły jako plener dla polskich filmów i seriali, m.in.:

Ruiny zamku

Zabytki[edytuj]

Wydarzenia[edytuj]

  • Mistrzostwa Polski Pojazdów Zabytkowych
  • Rock Fest – festiwal młodzieżowy
  • Dni Gminy Inowłódz[4].

Zobacz też[edytuj]

Pozostałości cmentarza żydowskiego w Inowłodzu.

Przypisy

  1. Województwo sieradzkie i województwo łęczyckie w drugiej połowie XVI wieku. Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1998, s. 65
  2. Inowłódz w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego, Tom III, str. 292.
  3. Jerzy Augustyniak, Zamek w Inowłodzu, Biblioteka Muzeum Archeologicznego w Łodzi, Łódź 1992
  4. Dni Gminy Inowłódz 2012 (relacja).

Bibliografia[edytuj]

  • Jerzy Augustyniak, Zamek w Inowłodzu, Biblioteka Muzeum Archeologicznego w Łodzi, Łódź 1992.

Linki zewnętrzne[edytuj]