Annopol

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miasta w województwie lubelskim. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.
Annopol
Most na Wiśle
Most na Wiśle
Herb Flaga
Herb Annopola Flaga Annopola
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Powiat kraśnicki
Gmina Annopol
gmina miejsko-wiejska
Data założenia XVI / XVII w.
Prawa miejskie 1 stycznia 1996 roku
Burmistrz Wiesław Liwiński
Powierzchnia 7,75 km²
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności
• gęstość

2606[1]
337,1 os./km²
Strefa numeracyjna
+48 15
Kod pocztowy 23-235
Tablice rejestracyjne LKR
Położenie na mapie powiatu kraśnickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kraśnickiego
Annopol
Annopol
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Annopol
Annopol
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Annopol
Annopol
Ziemia50°53′08″N 21°51′28″E/50,885556 21,857778
TERC
(TERYT)
0607024
SIMC 0786213
Urząd miejski
ul. Rynek 1
23-235 Annopol
Strona internetowa

Annopolmiasto w Polsce, w województwie lubelskim, w powiecie kraśnickim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Annopol, w pobliżu Wisły, na skraju Małopolskiego Przełomu Wisły. Miasto położone jest w Małopolsce, na ziemi lubelskiej.

W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. tarnobrzeskiego.

W Annopolu znajduje się most przez Wisłę w ciągu drogi krajowej nr 74. Przez miasto przebiegają również drogi wojewódzkie nr 824 i droga wojewódzka nr 854. Według danych z 30 czerwca 2016 miasto miało 2606 mieszkańców[1].

Historia[edytuj]

Annopol powstał na byłych gruntach wsi Rachów, notowanej od XV wieku, która była w XVI i XVII wieku własnością szlacheckich rodzin Rachowskich, Czyżowskich, Morsztynów i Tymińskich. W roku 1415 był własnością szlachecką Jana Dłuto ze Słupia[2]. W następnych stuleciach powstał port rzeczny na Wiśle. Wykorzystując ten fakt właściciele lokowali tutaj miasto.

Kościół parafialny pw. śś. Joachima i Anny z XVIII wieku

Pierwsza informacja o istnieniu Rachowa pochodzi z 1724 r., kiedy to Rachów otrzymał przywilej na jarmarki. Nowy dokument na nie dostał właściciel J.T. Morsztyn w 1740 r. Z kolei w 1761 r. Antoni Jabłonowski wystawił dokument, którym nadał miastu, na cześć swej żony Anny, nazwę Annopol. Jednakże, jak to było w przypadku wielu lokowanych miast, nowa nazwa nie od razu się przyjęła[3]. Wielokrotnie, jeszcze w drugiej połowie XVIII w., nazywano miasteczko Rachowem. Tak było w latach 1765 i 1778. W 1781 r. po raz pierwszy w spisach oficjalnych odnotowano Annopol[3]. Podobnie zapisano w latach 1786 i 1787, zaś w 1790 r. ponownie widnieje Rachów. W 1792 r. zwano je Hannopol, zaś w wizytacji kościelnej z 1806 r. zapisano obydwie nazwy „oppidum Annopol seu Rachów”. Od 1827 r. używano nazwy Annopol[3].

Po rozbiorach Polski, decyzją władz rosyjskich 13 stycznia 1870 r. pozbawiono Annopol praw miejskich[4]. W 1914 r. w pobliżu Annopola przeprawiły się przez Wisłę oddziały Legionów Polskich oraz oddziały krakowskie 12 Dywizji Piechoty armii austriackiej, które stoczyły pod miastem 23 sierpnia 1914 bój z Rosjanami. Obszerny opis walk pod Annopolem wraz z mapą znalazł się w pamiętnikach gen. Tadeusza Rozwadowskiego dowodzącego austriacką artylerią[5].

W XVII i XVIII stuleciu w miejscowości zaczęli osiedlać się Żydzi, choć najstarsze dokumenty potwierdzające ich obecność w mieście pochodzą dopiero z XVIII stulecia. W 1764 r. mieszkało ich tu 136, a w 1787 r. 106, co stanowiło 44% ogółu mieszkańców. Z czasem następował wzrost liczebności ludności żydowskiej – w 1897 r. w Annopolu mieszkało 575 wyznawców religii mojżeszowej, a w 1921 r. 1251, co stanowiło 72,9% ogółu ludności. Annopolscy Żydzi zajmowali się głównie handlem zbożem i bydłem, propinacją alkoholu, dzierżawą karczm, składów solnych i sadów, a także rzemiosłem i lichwą. Podczas okupacji niemieckiej utworzono getto, którego mieszkańców wywieziono w 1942 r. częściowo do obozów pracy przymusowej, a częściowo do getta w Kraśniku i potem do obozu w Bełżcu, gdzie zostali zamordowani. Żydzi w Annopolu mieli dwie synagogistarą i nową i dwa cmentarzestary i nowy[6][7].

Z dniem 1 stycznia 1996 roku, Rada Ministrów nadała miejscowości ponownie status miasta.

Zabytki i atrakcje turystyczne[edytuj]

Wnętrze drewnianego kościoła św. Joachima i Anny (1740)
  • Brama, mur./kam. - XIX wiek
  • Gorzelnia - 1909 r., od około 1920 r. młyn
  • Kościół parafialny - drewniany św. Joachima i Anny z 1740 r.
  • Kapliczka przy ulicy Radomskiej
  • Małopolski Przełom Wisły
  • Ośmiorak, mur. - druga połowa XIX wieku
  • Park krajobrazowy - XIX/XX wiek
  • Spichlerz, mur., - XIX/XX wiek
  • ul. Kościuszki: domy nr 4, 8, 10, 12 - pocz. XX wieku
  • ul. Lubelska: domy nr 1, 9, 13, 27 - mur. lata 20. XX wieku
  • Murowany kościół według projektu Stanisława Fertnera - 1936-1938
  • Wzniesienia Urzędowskie
  • Cmentarz żydowski

Wspólnoty wyznaniowe[edytuj]

Kościół murowany św. Joachima i Anny

Demografia[edytuj]

  • Piramida wieku mieszkańców Annopola w 2014 roku[1].


Piramida wieku Annopol.png

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c http://www.polskawliczbach.pl/Annopol, w oparciu o dane GUS.
  2. Słownik Historyczno-Geograficzny Lubelszczyzny, s. 193
  3. a b c † Stefan Wojciechowski, Anna Sochacka, Ryszard Szczygieł: Dzieje Lubelszczyzny – Osady zaginione i o zmienionych nazwach. Lublin: Lubelskie Towarzystwo naukowe, 1986. ISBN 83-01-05651-7.
  4. Postanowienie z 19 (31) grudnia 1869, ogłoszone 1 (13 stycznia) 1870 (Dziennik Praw, rok 1869, tom 69, nr 239, str. 471)
  5. Generał broni Tadeusz Jordan Rozwadowski, Wspomnienia Wielkiej Wojny, Warszawa 2015, ​ISBN 978-83-7181-899-8
  6. ; zobacz stronę Żydowskiego Instytutu Historycznego poświęconą Annopolowi http://www.jewishinstitute.org.pl/pl/gminy/miasto/521.html.
  7. ; zobacz stronę poświęconą cmentarzowi żydowskiemu w Annopolu http://www.kirkuty.xip.pl/annopol.htm.
  8. Dane według raportów wyszukiwarki zborów na oficjalnej stronie Świadków Jehowy (www.jw.org), dostęp z 5 czerwca 2014.

Linki zewnętrzne[edytuj]