Simno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Simno
Simnas
ilustracja
Herb
Herb
Państwo

 Litwa

Okręg

olicki

Burmistrz

Vytautas Viršilas

Powierzchnia

2,06 km²

Populacja (2005)
• liczba ludności


1940

Kod pocztowy

LT-4583

Położenie na mapie Litwy
Mapa konturowa Litwy, na dole znajduje się punkt z opisem „Simno”
Ziemia54°24′N 23°39′E/54,400000 23,650000
Strona internetowa
Portal Litwa, Łotwa i Estonia

Simno (lit. Simnas) – miasto na Litwie, położone w okręgu olickim, 23 km od Olity.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miasto lokowane na prawie magdeburskim w 1626 r. przez króla Zygmunta III Wazę. Prawa miejskie 1626-1870, 1956.

Simno położone było w drugiej połowie XVI wieku w powiecie trockim województwa trockiego[1]. Miejsce obrad sejmików ziemskich powiatu trockiego przeniesionych tu z Trok na czas okupacji rosyjskiej w 1659 roku[2].

Za Królestwa Polskiego istniała wiejska gmina Simno. Władze carskie odebrały prawa miejskie 31 maja 1870 w ramach represji po powstaniu styczniowym.

Miejscowe dobra w XVI w. należały do Zabrzezińskich. W 1520 r. Jan Zabrzeziński ufundował renesansowy kościół o charakterze obronnym w kształcie bazyliki. Cenne wyposażenie wnętrza, w bocznym ołtarzu obraz Matki Boskiej uważany za cudowny.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Miasto nie posiada stacji kolejowej. Posiada bezpośrednie połączenia autobusowe do Wilna, Kowna, Olity, Łoździejów, Kalwarii, Kłajpedy, Mariampola i Jurborka. Firmy obsługujące połączenia to Lazdiju AP, Jurbarko AP, Kautra i TOKS.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Национальный атлас Беларуси, Mińsk 2002, s. 266–267.
  2. Wojciech Kriegseisen, Sejmiki Rzeczypospolitej szlacheckiej w XVII i XVIII wieku, Warszawa 1991, s. 33, tu mylnie jako Siemno.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]