Droga krajowa nr 3 (Polska)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z DK3)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: inne artykuły o drogach krajowych nr 3.
GP3
Długość 504 km
Województwa zachodniopomorskie,
lubuskie,
dolnośląskie
Mapa
Mapa GP3
Przebieg drogi krajowej nr 3

     Droga krajowa nr 3

     Droga ekspresowa S3

     Autostrada A6 (bezpłatna)

Zdjęcie
Droga krajowa nr 3 – obwodnica Goleniowa (2006)
Droga krajowa nr 3 – obwodnica Goleniowa (2006)

Droga krajowa nr 3droga krajowa klasy S oraz GP[2] w zachodniej części Polski o długości 504 km przebiegająca południkowo przez województwa: zachodniopomorskie, lubuskie i dolnośląskie. Stanowi polską część międzynarodowej trasy E65 z Malmö w Szwecji do miejscowości Chaniá na Krecie.

Dopuszczalny nacisk na oś[edytuj | edytuj kod]

DK3

1 maja 2004 roku, w dniu dołączenia Polski do Unii Europejskiej, zaczęło obowiązywać rozporządzenie Ministerstwa Infrastruktury, na mocy którego dopuszczono ruch pojazdów o nacisku pojedynczej osi do 11,5 tony – początkowo na odcinku Świnoujście – Obwodnica Wolina[3]. 15 listopada 2005 roku rozszerzono podwyższoną nośność na całą długość drogi nr 3[4], co obowiązuje do dziś[5].

Autostrada A3[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Autostrada A3 (Polska).

W latach 1993 – 2001 planowano poprowadzenie trasy jako autostradę. Projekt nie został zrealizowany.

Droga ekspresowa S3[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Droga ekspresowa S3 (Polska).

W przyszłości cały przebieg drogi krajowej numer 3 ma stanowić droga ekspresowa S3. Obecnie na odcinkach o łącznej długości ok. 367 km posiada ona status drogi ekspresowej.

Trasa europejska E65[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: E65 (trasa europejska).

Droga w całości jest polskim odcinkiem trasy europejskiej E65.

Historia numeracji[edytuj | edytuj kod]

Na przestrzeni lat trasa posiadała różne oznaczenia:

Numer Przebieg Lata obowiązywania Źródło Uwagi
? ŚwinoujścieWolinGoleniówRzęśnicaSzczecin ? – lata 70. nieznana numeracja; od początku lat 70. w ciągu E14
19 Szczecin – Oleszna
46 E14 Oleszna – PyrzyceLipianyGorzów Wielkopolski – Ociosna – SkwierzynaMiędzyrzeczŚwiebodzinSulechówZielona GóraNowa Sól

• krajowy: b.d.
• europejski: 1962 – 1985

  • j.w.
  • Samochodowy atlas Polski 1:500 000. Wyd. V. Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1979. ISBN 83-7000-017-7.
42 Nowa Sól – PolkowiceLubin ? – 14 II 1986
  • Samochodowy atlas Polski 1:500 000. Wyd. IV. Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1965.
  • Hegi Gyula, Domokos György: EUROPE L'EUROPE EUROPA ЕВРОПА Road atlas Atlas Routier Autoatlas АТЛАС автомобильных дорог. Budapeszt: Cartographia Budapest, 1981. ISBN 963-350-412-0.
  • Samochodowy atlas Polski 1:500 000. Wyd. IX. Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1985.
odcinek Potoczek – Polkowice – Lubin jako droga dwujezdniowa, prawdopodobnie od lat 80.
2 Lubin – LegnicaNowa Wieś LegnickaJawor 1970 – 14 II 1986 na mapie z 1970 roku oznaczona numerem x2, gdzie x mógł być wyróżnikiem ówczesnych tablic rejestracyjnych woj. wrocławskiego
3 Jawor – Bolków 1970 – 14 II 1986 Województwo wrocławskie sieć dróg państwowych 1:300 000. Wrocław: Wojewódzki Zarząd Dróg Publicznych we Wrocławiu, 1970. na mapie oznaczona numerem x3, gdzie x mógł być wyróżnikiem ówczesnych tablic rejestracyjnych woj. wrocławskiego
E83 Bolków – KaczorówJelenia Góra 1962 – 1985 brak danych o numeracji krajowej
E14 Jelenia Góra – PiechowiceSzklarska PorębaJakuszycegranica państwa (przejście graniczne) 1962 – 1985
3 E65 granica państwa – Świnoujście – Wolin – Goleniów – Szczecin – Pyrzyce – Gorzów Wielkopolski – Skwierzyna – Świebodzin – Zielona Góra – Nowa Sól – Nowe Miasteczko – Lubin – Legnica – Jawor – Bolków – Jelenia Góra – Szklarska Poręba – Jakuszyce – granica państwa

• krajowy: od 14 II 1986, z późniejszymi zmianami
• europejski: od 1985

lokalne zmiany przebiegu spowodowane oddawaniem do ruchu odcinków drogi ekspresowej S3

W czasach PRL odcinek Szczecin – Świnoujście miał posiadać także oznaczenie T16, co przedstawia samochodowy atlas Niemiec z połowy lat 70.[6] oraz mapa Niemieckiej Republiki Demokratycznej z 1990 roku[7]. Jednakże żadna z wydawanych w Polsce map i atlasów drogowych przed 1986[a] rokiem nie potwierdza takiej numeracji.

Ważniejsze miejscowości leżące na trasie nr 3[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W lutym 1986 roku weszła w życie uchwała z 2 grudnia 1985 roku, dokonanująca reformy sieci drogowej, m.in. wprowadzając drogi krajowe w miejscu dróg państwowych oraz znosząc oznaczenia T. Ponadto w połowie lat 80. dokonano gruntownej zmiany w sieci tras europejskich, także tych przebiegających przez obszar Polski.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b gddkia.pl: Można już odpocząć na Miejscach Obsługi Podróżnych Kunowo przy S3
  2. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad: Zarządzenie nr 34 Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia 3 października 2017 r. w sprawie klas istniejących dróg krajowych (pol.). gddkia.gov.pl. [dostęp 2017-10-22].
  3. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie ustalenia wykazu dróg krajowych, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku na pojedynczą oś do 112,7 kN (11,5 t) (Dz.U. z 2004 r. nr 102, poz. 1077)
  4. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 19 października 2005 r. w sprawie wykazu dróg krajowych, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi napędowej do 11,5 t (Dz.U. z 2005 r. nr 219, poz. 1860)
  5. Art. 41. 1. Po drogach publicznych dopuszcza się ruch pojazdów o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi napędowej
    do 11,5 t, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.
    2. Minister właściwy do spraw transportu ustala, w drodze rozporządzenia, wykaz:
    1) dróg krajowych oraz dróg wojewódzkich, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 10 t,
    2) dróg krajowych, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 8 t
    – mając na uwadze potrzebę ochrony dróg oraz zapewnienia ruchu tranzytowego.
    3. Drogi wojewódzkie inne niż drogi określone na podstawie ust. 2 pkt 1, drogi powiatowe oraz drogi gminne stanowią
    sieć dróg, po których mogą poruszać się pojazdy o dopuszczalnym nacisku pojedynczej osi do 8 t.

    Ustawa o drogach publicznych (Dz.U. z 2020 r. poz. 470)
  6. Der Grosse Shell Atlas 75/76 - Deutschland 1:500.000 / Alpen 1:850.000, Stuttgart: Mairs Geographischer Verlag, 1975–1976.
  7. Die Große Shell Autokarte DDR 1:750.000, Mairs Geographischer Verlag, 1990.