Drzewica (województwo łódzkie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy miasta w województwie łódzkim. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Drzewica
miasto w gminie miejsko-wiejskiej
Ilustracja
Zamek renesansowy
Herb
Herb
Państwo  Polska
Województwo  łódzkie
Powiat opoczyński
Gmina Drzewica
Prawa miejskie 1429–1869, 1987
Burmistrz Janusz Bernard Reszelewski
Powierzchnia 4,9 km²
Populacja (31.12.2019)
• liczba ludności
• gęstość

3826[1]
780,8 os./km²
Strefa numeracyjna 48
Kod pocztowy 26-340
Tablice rejestracyjne EOP
Położenie na mapie gminy Drzewica
Mapa konturowa gminy Drzewica, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Drzewica”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Drzewica”
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, blisko prawej krawiędzi nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Drzewica”
Położenie na mapie powiatu opoczyńskiego
Mapa konturowa powiatu opoczyńskiego, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Drzewica”
Ziemia51°26′49″N 20°28′19″E/51,446944 20,471944
TERC (TERYT) 1007024
SIMC 0973346
Urząd miejski
ul. Staszica 2
26-340 Drzewica
Strona internetowa

Drzewicamiasto w woj. łódzkim, w powiecie opoczyńskim, siedziba gminy Drzewica. Położone nad rzeką Drzewiczką, na Wzniesieniach Południowomazowieckich, historycznie w Małopolsce.

Według danych GUS z 31 grudnia 2019 r. miasto liczyło 3826 mieszkańców[1].

Siedziba fabryki nakryć stołowych "Gerlach" działającej od końca XIX stulecia. Prawa miejskie w latach 1429–1869 i od 1987 r.

W 1921 mieszkały tu 1662 osoby. We wsi znajdował się kościół katolicki i synagoga[2].

W końcu sierpnia 1942 r. Drzewica została opanowana przez oddział Gwardii Ludowej pod dowództwem Józefa Roguskiego ps. "Wilk". Zniszczono urząd gminy i posterunek policji. Uwolniono 15 chłopów aresztowanych za niedostarczenie kontyngentów[3]. 22 stycznia 1943 miała w tym mieście miejsce zbrodnia na tle rabunkowo-ideologicznym, (zdaniem historyków związanych ze środowiskiem kombatanckim GL-AL będąca odpowiedzią na wcześniejszy mord na kilku członkach GL[4]) dokonana przez komunistycznych partyzantów z oddziału Gwardii Ludowej pod dowództwem Izraela „Lwa” Ajzenmana[5].

 Osobny artykuł: Mord w Drzewicy.

Po wojnie ku czci partyzantów zbudowano na rynku w Drzewicy pomnik[6].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Miasto leży we wschodnim krańcu województwa łódzkiego, w zachodniej części Równiny Radomskiej[7].

Od północy, wschodu i południa otoczona jest lasami.

Przez miasteczko przepływa rzeka Drzewiczka, prawy dopływ Pilicy, o naturalnym, meandrowym brzegu. Jej wody zasilają Zalew Drzewicki, spełniający funkcje retencyjno-rekreacyjne, o powierzchni 82 ha. Przez Drzewicę przepływa także rzeka Brzuśnia o pierwszej klasie czystości wody.

Historycznie należy do Małopolski. Leżało w ziemi sandomierskiej, następnie w województwie sandomierskim (w ziemi radomskiej[8]).

Miasto prywatne Królestwa Kongresowego położone było w 1827 roku w powiecie opoczyńskim, obwodzie opoczyńskim województwa sandomierskiego[9].

Demografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piramida wieku mieszkańców Drzewicy w 2014 roku[10].


Piramida wieku Drzewica.png

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru zabytków NID[11] na listę zabytków wpisane są obiekty:

  • kościół św. Łukasza, nr rej.: 297/A/56 z 26.10.1956, 338/A/67 z 21/06.1967 oraz 48/A z 7.05.1980
  • cmentarz parafialny rzymskokatolicki, ul. Cmentarna, poł. XIX, nr rej.: 473/A z 5.11.1991
  • cmentarz żydowski, ul. Kolejowa, XIX-1942, nr rej.: 472/A z 5.11.1991
  • zespół zamkowy:
    • zamek (ruina), 1527-35, nr rej.: 47/A z 28.04.1980, gotycko-renesansowy
    • dwór (na podzamczu), XIX, nr rej.: 46/A z 28.04.1980
    • park (pozostałości), XIX, nr rej.: 46/A z 28.04.1980


Sport[edytuj | edytuj kod]

W mieście, od 1924 roku, działa klub piłki nożnej Gerlach Drzewica, występujący w klasie okręgowej[12].

W 2005 roku wybudowano sztuczny tor kajakarstwa górskiego, jedyny w Polsce położony na terenach nizinnych[13].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Wyniki badań bieżących - Baza Demografia - Główny Urząd Statystyczny, demografia.stat.gov.pl [dostęp 2020-05-20].
  2. Księga Adresowa Polski (wraz z w. m. Gdańskiem) dla handlu, przemysłu, rzemiosł i rolnictwa; Annuaire da la Pologne (y Compris la V.L. de Dantzig), Warszawa 1930, s. 203.
  3. Józef Bolesław Gargas „Oddziały Gwardii Ludowej i Armii Ludowej 1942 – 1945” Wydawnictwo MON 1971 str. 259
  4. Czesław Brzoza, Andrzej Sowa Historia Polski 1918-1945 2006 str. 633
  5. Piotr Gontarczyk, Polska Partia Robotnicza : droga do władzy, 1941-1944, Warszawa: Fronda, 2006, s. 184-186, ISBN 83-60335-75-3.
  6. Rada Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa ”Przewodnik po upamiętnionych miejscach walk i męczeństwa lata wojny 1939- 1945", Sport i Turystyka 1988, ​ISBN 83-217-2709-3​, str. 609
  7. Jerzy Kondracki, Andrzej Richling: Atlas Rzeczypospolitej Polskiej. Warszawa: Centralny Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej, 1994.
  8. Sebastian Piątkowski (red.): Z dziejów Radomia i regionu radomskiego w XVIII i XIX wieku. Radomskie Towarzystwo Naukowe, Radom 1997, s. 7.
  9. Tabella miast, wsi, osad Królestwa Polskiego, z wyrażeniem ich położenia i ludności, alfabetycznie ułożona w Biórze Kommissyi Rządowéy Spraw Wewnętrznych i Policyi. T. 1 : A-Ł, Warszawa 1827, s. 108.
  10. Drzewica w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2016-01-09] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  11. NID: Rejestr zabytków nieruchomych, województwo łódzkie. [dostęp 18 września 2008].
  12. Informacja o klubie na jego oficjalnej stronie [dostęp 2020-07-14] (pol.).
  13. Tor kajakowy, www.drzewica.pl, 16 września 2013 [dostęp 2020-03-14] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]