Drzewica (województwo łódzkie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miasta w województwie łódzkim. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Drzewica
Zamek renesansowy
Zamek renesansowy
Herb
Herb Drzewicy
Państwo  Polska
Województwo  łódzkie
Powiat opoczyński
Gmina Drzewica
gmina miejsko-wiejska
Prawa miejskie 1429–1869, 1987
Burmistrz Janusz Bernard Reszelewski
Powierzchnia 4,9 km²
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności
• gęstość

3 945[1]
820,2 os./km²
Strefa numeracyjna
48
Kod pocztowy 26-340
Tablice rejestracyjne EOP
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Drzewica
Drzewica
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Drzewica
Drzewica
Ziemia51°26′49″N 20°28′19″E/51,446944 20,471944
TERC
(TERYT)
1101307024
Urząd miejski
ul. Staszica 2
26-340 Drzewica
Strona internetowa

Drzewicamiasto w woj. łódzkim, w powiecie opoczyńskim, siedziba gminy Drzewica. Położone nad rzeką Drzewiczką, na Wzniesieniach Południowomazowieckich, historycznie w Małopolsce.

Według danych z 31 grudnia 2008 miasto liczyło 3958 mieszkańców[2].

Siedziba fabryki nakryć stołowych "Gerlach" działającej od końca XIX stulecia. Prawa miejskie w latach 1429–1869 i od 1987 r.

W końcu sierpnia 1942 r. Drzewica została opanowana przez oddział Gwardii Ludowej pod dowództwem Józefa Roguskiego ps. "Wilk". Zniszczono urząd gminy i posterunek policji. Uwolniono 15 chłopów aresztowanych za niedostarczenie kontyngentów[3]. 22 stycznia 1943 miała w tym mieście miejsce zbrodnia na tle rabunkowo-ideologicznym, (zdaniem historyków związanych ze środowiskiem kombatanckim GL-AL będąca odpowiedzią na wcześniejszy mord na kilku członkach GL[4]) dokonana przez komunistycznych partyzantów z oddziału Gwardii Ludowej pod dowództwem Izraela „Lwa” Ajzenmana[5].

 Osobny artykuł: Mord w Drzewicy.

Położenie[edytuj]

Miasto leży we wschodnim krańcu województwa łódzkiego, w zachodniej części Równiny Radomskiej[6].

Od północy, wschodu i południa otoczona jest lasami.

Przez miasteczko przepływa rzeka Drzewiczka, prawy dopływ Pilicy, o naturalnym, meandrowym brzegu. Jej wody zasilają Zalew Drzewicki, spełniający funkcje retencyjno-rekreacyjne, o powierzchni 82 ha. Przez Drzewicę przepływa także rzeka Brzuśnia o pierwszej klasie czystości wody.

Historycznie należy do Małopolski. Leżało w ziemi sandomierskiej, następnie w województwie sandomierskim.

Demografia[edytuj]

  • Piramida wieku mieszkańców Drzewicy w 2014 roku[1].


Piramida wieku Drzewica.png

Zabytki[edytuj]

Według rejestru zabytków NID[7] na listę zabytków wpisane są obiekty:

  • kościół św. Łukasza, nr rej.: 297/A/56 z 26.10.1956, 338/A/67 z 21/06.1967 oraz 48/A z 7.05.1980
  • cmentarz parafialny rzymskokatolicki, ul. Cmentarna, poł. XIX, nr rej.: 473/A z 5.11.1991
  • cmentarz żydowski, ul. Kolejowa, XIX-1942, nr rej.: 472/A z 5.11.1991
  • zespół zamkowy:
    • zamek (ruina), 1527-35, nr rej.: 47/A z 28.04.1980, gotycko-renesansowy
    • dwór (na podzamczu), XIX, nr rej.: 46/A z 28.04.1980
    • park (pozostałości), XIX, nr rej.: 46/A z 28.04.1980

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b http://www.polskawliczbach.pl/Drzewica, w oparciu o dane GUS.
  2. Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2008 r.). , 2009. GUS, Departament Badań Statystycznych. Główny Urząd Statystyczny. ISSN 1734-6118 (pol.). 
  3. Józef Bolesław Gargas „Oddziały Gwardii Ludowej i Armii Ludowej 1942 – 1945” Wydawnictwo MON 1971 str. 259
  4. Czesław Brzoza, Andrzej Sowa Historia Polski 1918-1945 2006 str. 633
  5. Piotr Gontarczyk: Polska Partia Robotnicza : droga do władzy, 1941-1944. Warszawa: Fronda : Fronda PL, 2006, s. 184-186. ISBN 83-60335-75-3.
  6. Jerzy Kondracki, Andrzej Richling: Atlas Rzeczypospolitej Polskiej. Warszawa: Centralny Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej, 1994.
  7. NID: Rejestr zabytków nieruchomych, województwo łódzkie. [dostęp 18 września 2008].

Linki zewnętrzne[edytuj]