Włodowice (województwo śląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Włodowice
Rynek we Włodowicach z widokiem na kościół Św. Bartłomieja
Rynek we Włodowicach z widokiem na kościół Św. Bartłomieja
Państwo  Polska
Województwo śląskie
Powiat zawierciański
Gmina Włodowice
Liczba ludności (2008) 1 248
Strefa numeracyjna (+48) 34
Kod pocztowy 42-421
Tablice rejestracyjne SZA
SIMC 0146821
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa śląskiego
Włodowice
Włodowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Włodowice
Włodowice
Ziemia50°33′18″N 19°27′05″E/50,555000 19,451389

Włodowice – dawne miasto, obecnie wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie zawierciańskim, w gminie Włodowice. Miejscowość jest siedzibą gminy Włodowice.

Nazwa[edytuj]

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1220 roku, z dokumentu biskupa krakowskiego Iwo Odrowąża[1], w którym miejscowość wymieniona jest w staropolskiej formie Wlodowycze[2].

Nazwę miejscowości w zlatynizowanej staropolskiej formie Wlodowicze oraz Wlodowycza wymienia w latach 1470-1480 Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis[3]. W czasie II wojny światowej Niemcy zgermanizowali nazwę miejscowości na "Woldenstein".

Historia[edytuj]

Parafia powstała pod koniec XIV w. W latach 1571-1594 miejscowy kościół został zamieniony przez Bonerów na zbór ariański. W roku 1703 powstał nowy kościół[4].

W 1595 roku miasto położone w powiecie lelowskim województwa krakowskiego było własnością wojewody krakowskiego Mikołaja Firleja[5]. W 1629 roku właścicielem miasta był Mikołaj Firlej[6].

Wieś leży w Częstochowskim Obszarze Rudonośnym. W okolicy wsi znajdowała się kopalnia rud żelaza "Jan-Włodowice". W latach 1945-1950 wchodziła w skład kopalni rejonu Borek. W roku 1950 kierownikiem kopalni był Władysław Girek. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa częstochowskiego.

Pałac we Włodowicach[edytuj]

 Osobny artykuł: Pałac we Włodowicach.

We Włodowicach znajdują się ruiny pałacu wybudowanego w latach 1669-1681 przez kasztelana krakowskiego Stanisława Warszyckiego. Mimo iż był wielokrotnie przebudowywany, nie zatracił pierwotnego charakteru polskiego baroku. Wcześniej stał w tym miejscu drewniany dwór rodziny Firlejów, spalony podczas potopu szwedzkiego. 26 lipca 1683 roku podczas wyprawy na Wiedeń w pałacu przebywał król Jan III Sobieski. W XVIII w. pałac należał do rodziny Męcińskich, którzy zmienili wystrój wnętrz, nadając im wygląd klasycystyczny. 12 marca 1734 roku nocował tu król August III Sas. W XIX w. pałac przeszedł w ręce rodziny Poleskich. Uczestnik powstania styczniowego Michał Poleski utworzył tu wyższą szkołę agronomiczną z laboratorium chemicznym i fizycznym, obszerną biblioteką oraz kolekcją minerałów i okazów flory jurajskiej. Najprawdopodobniej na przełomie XIX i XX wieku dokonano przebudowy, która nadała pałacowi cechy neogotyckie. Na skutek XX-wiecznych pożarów oraz wieloletnich zaniedbań pałac znajduje się w stanie ruiny.

Ruiny pałacu we Włodowicach

Związani z Włodowicami[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. Stefan Krakowski, Alfred Czarnota: Dzieje Częstochowy od zarania do czasów współczesnych. Katowice: Śląsk, 1964, s. 28-31.
  2. Franciszek Kulczycki, "Monumenta mediiaevi historica res gestas Poloniae illustrantia", Tomus IX, Cracoviae, 1886, str. 27.
  3. Joannis Długosz Senioris Canonici Cracoviensis, "Liber Beneficiorum", Aleksander Przezdziecki, Tom II, Kraków 1864, str. 216.
  4. Historia parafii
  5. Województwo krakowskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 2008, s. 110.
  6. Własność ziemska w powiecie sandomierskim w roku 1629, w:Przegląd Nauk Historycznych 2012, r. XI, Nr 2, s. 66.