Urząd Rejonowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Urząd Rejonowy – urząd rządowej administracji ogólnej działający w Polsce w latach 1990–1998. Terytorialny zasięg działania urzędu obejmował obszar kilku gmin w ramach jednego województwa.

Urzędy Rejonowe powołano w całej Polsce na mocy ustawy z dnia 22 marca 1990 roku[1] oraz rozporządzenia Ministra – szefa Urzędu Rady Ministrów z dnia 1 sierpnia 1990 roku. Ich liczba wynosiła 254.[2]. W granicach Urzędów Rejonowych znajdowało się zwykle po kilka gmin. Urzędy nie stanowiły organów samorządowych, lecz wykonywały zadania i kompetencje rządowej administracji. Na czele Urzędów Rejonowych stali kierownicy powoływani przez wojewodów. Urzędy działały do końca 1998 roku, do momentu reaktywowania powiatów w dniu 1 stycznia 1999 roku[3].

Przypisy

  1. Dz.U. 1990 nr 21 poz. 123
  2. Dz.U. 1990 nr 54 poz. 316
  3. Norbert Mika: Dzieje Ziemi Raciborskiej. Kraków: Avalon, 2010, s. 186–189. ISBN 978-83-7730-003-9. (pol.)