134 Pułk Piechoty (II RP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy 134 Pułku Piechoty Wojska Polskiego w 1939 r. Zobacz też: inne pułki piechoty noszące numer 134.
134 Pułk Piechoty
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Dowódcy
Pierwszy ppłk Erwin Wolanek
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
bitwa pod Różanem
bitwa pod Włodawą
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk piechota
Podległość 33 Dywizja Piechoty

134 Pułk Piechoty (134 pp) – oddział piechoty Wojska Polskiego II RP.

Formowanie pułku[edytuj]

134 pułk piechoty nie występował w organizacji pokojowej wojska, lecz był jednostką formowaną w czasie mobilizacji. Zgodnie z planem mobilizacyjnym „W” pułk był formowany w mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem żółtym. Czas przeprowadzenia mobilizacji wynosił 72 godziny. Jednostkami mobilizującymi były: batalion KOP „Orany”, batalion KOP „Sejny” i 41 Suwalski Pułk Piechoty. Przy czym ten ostatni korzystał ze sprzętu batalionu KOP „Suwałki”, nieistniejącego od stycznia 1939 roku.

Dowództwo pułku, organa kwatermistrzowskie jednostek pozabatalionowych i kompania gospodarcza (bez orkiestry) oraz plutony łączności, pionierów i przeciwgazowy były mobilizowane w Oranach przez dowództwo tamtejszego batalionu KOP. W odróżnieniu od innych regulaminowych jednostek, 134 pp nie posiadał kompanii przeciwlotniczej.

I batalion 134 pp i kompania przeciwpancerna były mobilizowane w m. Porzecze przez kompanię odwodową „Porzecze” baonu KOP „Orany”, natomiast kompania zwiadowcza przez kompanię odwodową „Olkieniki” baonu KOP „Orany”.

II batalion 134 pp był mobilizowany w Sejnach przez batalion KOP „Sejny”, natomiast III batalion w Suwałkach przez 41 pp. Do stycznia 1939 roku jednostką mobilizującą III/134 pp był batalion KOP „Suwałki”.

Mobilizacja pułku została przeprowadzona w dniach 24-27 sierpnia 1939 roku. Po jej zakończeniu pułk został podporządkowany dowódcy 33 Rezerwowej Dywizji Piechoty. 28 sierpnia 1939 roku, pułk został przetransportowany w okolice stacji Śniadowo.

Obsada etatowa[edytuj]

  • dowódca pułku – ppłk Erwin Alojzy Wolanek
  • adiutant – kpt. Kazimierz Grzybowski
  • II adiutant - ppor. rez. Ludwik Kamionko
  • kwatermistrz - kpt. Jan Świętochowski
  • dowódca I batalionu – mjr Tadeusz Hordt
  • dowódca 1 kompanii ckm – kpt. Jan Mihułka
  • dowódca II batalionu – kpt. Stanisław Zmarz
  • dowódca 2 kompanii ckm – kpt. Jan Jakub Lermer † 1940 Charków
  • dowódca III batalionu – kpt. Adolf Pawlikowski

Bibliografia[edytuj]

  • Tadeusz Hordt: Sprawozdanie z kampanii wrześniowej 1939 r.. www.pism.co.uk, 1945, B.I.15c [dostęp 2016-08-22]. s. 4-14.
  • Ludwik Głowacki: Działania wojenne na Lubelszczyźnie w roku 1939. Wyd. 2. Lublin: Wydawnictwo Lubelskie, 1986. ISBN 8322203772.
  • Jerzy Prochwicz: Formacje Korpusu Ochrony Pogranicza w 1939 roku. Warszawa: Wydawnictwo Neriton, 2003. ISBN 83-88973-58-4.
  • Jerzy Prochwicz. Korpus Ochrony Pogranicza w przededniu wojny, Część II. Przemiany organizacyjne i przygotowania wojenne KOP w 1939 roku. „Wojskowy Przegląd Historyczny”. 4 (150), s. 148-160, 1994. Warszawa: Wydawnictwo „Czasopisma Wojskowe”. ISSN 0043-7182. 
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Najlepsza broń. Plan mobilizacyjny "W" i jego ewolucja, Oficyna Wydawnicza "Adiutor", Warszawa 2010, ​ISBN 978-83-86100-83-5​.